Moja przygoda z wymianą rozpoczęła się 21 sierpnia 2026 roku, kiedy wylądowałam na Tajwanie. Już na lotnisku czekało na mnie ogromne grono ludzi – Rotarianie oraz wszystkie trzy rodziny goszczące, które przywitały mnie niezwykle ciepło. Dzięki temu pierwsze chwile w nowym kraju były pełne pozytywnych emocji i ekscytacji.
Moja obecna rodzina goszcząca składa się z rodziców oraz trzech córek. Od samego początku okazują mi mnóstwo życzliwości i starają się, abym jak najlepiej poznała Tajwan. Bardzo często zabierają mnie na różnego rodzaju wycieczki, za co jestem im ogromnie wdzięczna. Co ciekawe, mimo że nie posługują się językiem angielskim, udaje nam się świetnie porozumiewać. Czasami wymaga to kreatywności, gestykulacji i tłumacza, ale właśnie takie sytuacje sprawiają, że codzienna komunikacja staje się ciekawym doświadczeniem.
Szkoła, do której uczęszczam, jest bardzo interesująca. Tajwański system edukacji jest jednak dość wymagający, a uczniowie mają niewiele czasu na spotkania ze znajomymi po lekcjach. Szczególnie zaskoczyła mnie godzinna przerwa obiadowa, podczas której uczniowie mają również czas na krótką sjestę. Zwróciłam też uwagę na bardzo regularny plan dnia – lekcje każdego dnia zaczynają się i kończą o tych samych godzinach. Na szczęście szybko znalazła się grupa osób, która przyjęła mnie do swojego grona i zawsze dba o to, abym nie czuła się wykluczona.
Tajwańczycy są niezwykle mili i otwarci na obcokrajowców. Jednym z moich ulubionych miejsc są nocne targi, czyli night markety, pełne kolorowych straganów i najróżniejszych produktów. Dzięki wycieczkom z rodziną goszczącą miałam również okazję zobaczyć wiele miejsc w północnej i centralnej części wyspy. Zarówno tajwańska kultura, jak i przyroda robią ogromne wrażenie i na długo pozostają w pamięci.
Ważną częścią mojego życia na wymianie jest również taekwondo. Treningi pozwalają mi zachować aktywność fizyczną, ale przede wszystkim utrzymać tę część mojego życia, która była ze mną jeszcze w Polsce. Choć grupa składa się głównie z dzieci, nie przeszkadza mi to ani trochę. Wręcz przeciwnie – często zdarzają się zabawne sytuacje, które poprawiają mi humor i sprawiają, że treningi są czymś, na co naprawdę czekam.
Nie wszystko było jednak od początku łatwe. Największym wyzwaniem okazała się bariera językowa, szczególnie że stosunkowo niewiele osób posługuje się tutaj angielskim. Z czasem nauczyłam się jednak radzić sobie w codziennych sytuacjach, a początkowe zagubienie stopniowo ustępuje miejsca pewności siebie. Oczywiście czasami pojawia się tęsknota za domem. Szczególnie odczułam ją w moje urodziny, które po raz pierwszy w życiu spędzałam poza Polską. Na szczęście ludzie wokół mnie bardzo się postarali, abym mimo odległości od bliskich poczuła się wyjątkowo.
Po pierwszych dwóch i pół miesiąca mogę powiedzieć, że jestem naprawdę zadowolona z tej decyzji. Poznałam wspaniałych ludzi – zarówno Tajwańczyków, jak i innych uczestników wymiany. Mam nadzieję, że nawiązane relacje będą się dalej rozwijać, a mój chiński osiągnie poziom, który pozwoli mi jeszcze swobodniej funkcjonować w tym kraju. Wiem, że przede mną wiele miesięcy nowych doświadczeń i nie mogę się doczekać tego, co jeszcze przyniesie mi ta przygoda.
